آشنایی بیشتر با حضرت مهدی
دهه فجر مبارک
دوستان عزیز وبلاگ من مشکلی داشت و من هم مجبور شدم مقدار زیادی یعنی
۲سال از نوشته های خودم رو پاک کنم تا دوباره وبلاگم کار کنه شرمنده اگر میبینید که مطالب وبلاگم ماله سال ۸۴ است
اشکال نداره دوباره همه رو مینویسم حالا یه سری موزیک های انقلابی میزارم تا بعد بببینیم چگونه این وبلاگو میتونم دوباره مثل روزهای قبل پر بار و مفید برای همه باشه به امید ظهورش
یا علی
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
نجوا با مولا
اي كسي كه روزه دار واقعي اين ماه هستي . اي كسي كه رحمت
خدا به ما به خاطر وجود مبارك توست . اي يوسف گم گشته
فاطمه (س) ، ماه رمضان ديگري آمد و تو نيامدي . در اين ماه
دل خوش دارم كه برخي اعمالم ، مثل اعمال شماست.
اي عزيز دل، در سحرگاهان ، وقتي به عبادت و نيايش مشغول
مي شوم، با خود مي گويم كه امامم نيز اكنون در حال نيايش
است. راستي آقاجان در قنوت نماز شبهايت نام مرا نيز ياد نما تا
به آبروي تو ، خدا نظري به من خسته دل نمايد.
هنگام غروب كه دعاي دل انگيز " ربنا" فضا را عطرآگين مي
كند ، بغض گلويم را مي فشارد كه آقايم اكنون كجاست ؟ كجا بر
سر سفره افطار نشسته است ؟ با چه چيز افطار مي كند؟ وقتي
نداي ملكوتي اذان بلند مي شود ، به سر سجاده نياز مي نشينيم تا
براي لحظاتي كوتاه هم كه شده ، مثل شما باشم . آه كه چقدر دلم
مي خواهد ، هنگام نماز به شما اقتدا نمايم و پس از آن با
طعامي از دست مباركتان ، افطار نمايم .
اماما! همه آرزويم ديدن روي شما و درك وجود شماست . اما چه
كنم كه هنوز لايق اين نعمت الهي نشده ام . هنوز چشمانم براي
ديدن رخ دلربايت پاك نشده ، هنوز قلبم و وجودم از ناپاكيها ،
تزكيه نگرديده است .
مهدي جان ! كرمي كن تا در اين ماه به درجه اي از خودسازي
برسم تا در عيد فطر پاداش روزه داريم ، ديدار روي ماهت باشد و
اينكه بر لبانت لبخندي از سر رضايت و خشنودي از اعمال من
نقش بندد.
اي جان دل ! مرا رها نكن كه به هدايتت محتاج و نيازمندم . آقا تو فرزند
آن بزرگواراني هستي كه سوره هل اتي در وصفشان نازل گرديد ، پس
اين گدا را نااميد از در خانه ات مران كه محتاج دعا و عنايتت است.
زن و فرزند داشتن امام زمان (عليه السلام)
در زمينه ى همسر و فرزند داشتن امام زمان (عليه السلام) به دو دسته از روايات بر مى خوريم بر اساس اين دو دسته از روايات گروهى معتقدند كه امام زمان (عليه السلام)همسر و فرزندانى در دوره ى غيبت دارند، و بر طبق بخش ديگرى از روايات عده اى معتقد شده اند امام زمان (عليه السلام)زن و فرزند داشتن شان متيقن نيست. آن كسانى كه مى گويند امام زمان (عليه السلام) زن و فرزند دارند به سه دليل تمسك جسته اند:
1 ـ قواعد كلى: يعنى بر طبق احكام اسلام يكى از سنت هاى مهم پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) ازدواج است كه امام زمان (عليه السلام) به رعايت سنت هاى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)از همه مردم اولى است.
2 ـ روايات: به عنوان مثال سيد بن طاووس در جمال الاسبوع مى فرمايد: روايتى با سندهاى متصل يافتم كه حضرت ولى عصر (عليه السلام) را اولاد بسيارى است در شهرهاى كرانه ى دريا كه آن ها هركدام والى و حاكم اند ...
3 ـ دعاها: در برخى از دعاها نامى از فرزند امام زمان (عليه السلام) به ميان آمده است مثل يا مولاى يا صاحب الزمان صلوات الله عليك وعلى آل بيتك ... على اهل بيتك ... روى هم رفته اين موارد به زن و فرزند داشتن امام زمان (عليه السلام) دلالت دارند.
مرحوم كفعمى در كتاب مصباح نقل كرده است كه بر طبق روايتى همسر آن حضرت از نسل عبد العزّى پسر عبدالمطلب مى باشد ... 1 ـ لازم به تذكر است كه به روايات مذكور از جهات مختلفى ايرادهايى وارد كرده اند كه در اين باره به كتاب يكصد
پرسش و پاسخ پيرامون امام زمان (عليه السلام) صفحه 141 و 142 و 143 مراجعه كنيد.
در مقابل دلايلى هم اقامه شده است كه آن حضرت حداقل هم اكنون فرزندى ندارد از جمله آنها است روايتى كه مسعودى از على بن ابى حمزة ابن السّراج و ابن سعيد مكارى نقل مى كند كه آن دو مى گويند به خدمت امام رضا (عليه السلام)رسيديم على بن ابى حمزه عرض كرد «از پدرانت روايت كرده ايم كه امام از دنيا نمى رود تا فرزندش را ببيند.» حضرت فرمودند: «آيا در اين حديث روايت كرده ايد الاّ القائم» عرض كردند: «بلى»، يا در روايت ديگر دارد: امامى وجود ندارد مگر اين كه فرزندى دارد جز امامى كه حسين (عليه السلام) براى او از قبر بيرون مى آيد او فرزند ندارد و ...
به هر حال اگر چه همسر و فرزند داشتن آن حضرت محتمل است، اما در بررسى اخبار و احاديث وارده روايت معتبرى كه موجب اطمينان باشد به چشم نمى خورد، يا در عين حال نه زن و فرزند داشتن و نه زن و فرزند نداشتن هيچ كدام با احكام اسلام منافاتى ندارد; چرا كه نكات منفى ترك تأهل به جهت برخوردارى امام (عليه السلام) از نيروى عصمت متوجه امام (عليه السلام)نمى باشد. در مورد خصوصيات خاص و دقيق همسر و تعداد فرزندان مطلبى خاص در روايات به چشم نمى خورد.
يكى از راه هاى توسل به امام زمان (عليه السلام) نوشتن عريضه براى آنحضرت است و طريقه آن چنين است كه: فرد نامه اى خطاب به امام زمان(عليه السلام)مى نويسد و متن اين نامه به صورت هاى مختلف نوشته مى شود يك صورت معروف آن را كه در كتاب هاى ادعيه، زيارات و معارف امام زمان (عليه السلام)وارد شده است در اينجا ذكر مى كنيم.
عريضه بخدمت حضرت بقية الله الاعظم امام زمان (عليه السلام):
كتبت يا مولاى صلوات الله عليك مستغيثاً وشكوت ما نزّل بى مستجيراً بالله عزّ وجلّ
ثمّ بك من امر قد دهمنى واشغل قلبى واطال فكرى، وسلبنى بعض لبى وغيّر خطير
نعمة الله عندى اسلمنى عند تخيّل وروده الخليل وتبرّء منى عند ترائى اقباله الىّ
الحميم وعجزت عن دفاعه حيلتى وخاننى فى تحمله صبرى وقوّتى فلجات فيه اليك
وتوكلّت فى المسئله لله جلّ ثناؤه عليه وعليك فى دفاعه عنّى علماً بمكانك من الله رب
العالمين ولىّ التدبير ومالك الامور واثقاً بك فى المسارعه فى الشّفاعة اليه جلّ ثناؤه
فى امرى متيقناً لاجابته تبارك وتعالى ايّاك باعطاء سؤلى وانت يا مولاى جدير
بتحقيق ظنّى وتصديق املى فيك فى امر ... (محل عرض حاجت).
فيما لا طاقه لى بحمله ولا صبرلى عليه وان كنت مستحقاً له ولاَضعافه بقبيح افعالى وتفريطى فى
الواجبات الّتى لله عزّ وجلّ فاغثنى يا مولاى صلوات الله عليك عند اللهف، وقدّم المسئله لله عزّ وجلّ فى
امرى قبل حلول التلف وشماتة الاعدآء، فبك بسطت النّعمة علىّ واسئل الله جلّ جلاله لى نصراً عزيزاً
وفتحاً قريباً فيه بلوغ الامال وخير المبادى وخواتيم الاعمال والامن من المخاوف كلّها فى كل حال انّه جلّ
ثناوه لما يشاء فعّال وهو حسبى ونعم الوكيل فى المبدء والمأل.( [41] )
سپس در حرم يكى از ائمه معصومين(عليهم السلام)يا در سر چاه آبى و يا نهرى نام يكى از نواب اربعه «عثمان بن سعيد، محمد بن
عثمان، حسين بن روح، علىّ بن محمد سمرى» را برده و مى گويد:
سلام عليك اشهد انّ وفاتك فى سبيل الله وانّك حىّ عندالله تعالى مرزوق وقدخاطبتك فى حياتك الّتى
عندالله عزّ وجلّ وهذه رقعتى وحاجتى الى مولانا (عليه السلام)فسلّهما اليه فانت الثقة الامين.
و پس از نوشتن درخواست خود آن را در چاه آب يا آب جارى نظير رودخانه و جوى آب و يا بركه آب مى اندازيد.
قرآن كريم به مسأله ى رجعت اشاره كرده و وقايع و رخدادهايى را نسبت به امت هاى پيشين و بنى
اسرائيل نقل كرده است، مانند داستان «عزير پيامبر» كه مُرد و بعد از صد سال زنده شد(1) سوره بقره،
آيه 259، داستان جمعيتى كه خدا آن ها را ميراند و بعد آن ها را زنده كرد سوره بقره، آيه 243، داستان
هفتاد نفرى كه حضرت موسى (عليه السلام)براى رفتن به كوه طور انتخاب نمود و در وادى كوه طور بعد از
اين كه صاعقه آن ها را فرا گرفت، مردند و بعد خدا آن ها را زنده نمود سوره بقره، آيه 55 و 56.
داستان كشته ى بنى اسرائيل كه بعد از زدن قسمتى از گاو به آن زنده گشت سوره بقره، آيه 73. زنده
كردن مرده ها توسط حضرت عيسى (عليه السلام) سوره مائده، آيه 110. داستان پرنده هايى كه حضرت
ابراهيم (عليه السلام) آن ها را كشت، گوشت آن ها را مخلوط نمود و هر قسمتى از آن را بر كوهى نهاد
و بعد آن ها را خواند و زنده شدند سوره بقره، آيه 260.
از مجموع اين داستان ها امكان وقوع رجعت اثبات مى شود (گرچه اين موارد از مصاديق اصطلاحى رجعت
نيست) روايات در خصوص رجعت، متواتر است به نحوى كه وقوع رجعت را مسلّم مى كند. علاوه بر اين،
مسأله ى رجعت مورد اتفاق علماى شيعه و از مسائل ضرورى مذهب شيعه است علامه مجلسى در
بحارالانوار، ج 53، حدود 200 روايت صريح پيرامون رجعت، از بيش از 40 نفر از روات ثقه و بزرگ نقل كرده
است و فرموده: بيش از 50 كتاب توسط علماى بزرگ پيرامون رجعت نوشته شده است.
رجعت بعد از ظهور امام زمان (عليه السلام) و در زمان حكومت جهانى ايشان پديد خواهد آمد. در روايات
آمده كه مؤمنان خالص و كافران و مشركان محض مشمول رجعت مى شوند، و در زمان حكومت امام زمان
(عليه السلام) زنده خواهند شد. همچنين در روايات از افراد به خصوصى نام برده شده است كه زنده
خواهند شد، مانند حضرت رسول اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم)، ائمه(عليهم السلام)، حضرت عيسى
(عليه السلام)، جمعى از اصحاب پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) چون سلمان، مقداد، جابر بن
عبدالله انصارى و ... و اصحاب كهف. در روايات تصريح شده است نخستين امامى كه رجعت مى كند، امام
حسين (عليه السلام) است و ايشان مدت طولانى حكومت مى كند، به گونه اى كه از كثرت سن
ابروهايش روى ديدگانش مى ريزند بحارالانوار، ج 53، ص 46.
علاوه بر تواتر روايات رجعت، در ادعيه و زيارات هم به رجعت اشاره شده است; از جمله در زيارت جامعه
مؤمن بايابكم، مصدّق برجعتكم ... زيارت آل ياسين و انّ رجعتكم حق لا ريب فيها. زيارت وارث انى بكم
مؤمن و بايابكم موقن. زيارت عاشوراان يرزقنى طلب ثارك مع امام منصور من اهل بيت محمد (صلى الله
عليه وآله وسلم). و دعاى عهد اللهم ان حال بينى و بينه الموت ... فاخرجنى من قبرى.
براى رجعت دو حكمت و فلسفه ذكر كرده اند:
1 ـ تكميل حلقه ى تكاملى مؤمنان خالص و چشيدن كيفر دنيوى كافران محض.
2 ـ نشانه ى عظمت خدا و مسأله ى رستاخيز براى انسانها تا با مشاهده ى آن به اوج معنوى و ايمان
برسند.
نخستين سخنان امام زمان (عليه السلام) بعد از ظهور
هنگامى كه خداوند متعال اذن ظهور به امام زمان(عليه السلام) بدهند، آن حضرت براى اصلاح جهان از
كنار كعبه ظهور مى كنند و نخستين سخنى كه مى فرمايند: آيه (بقية الله خيرلكم ...) است( [32] ).
امام باقر(عليه السلام) در روايتى ـ كه محمد بن مسلم از ايشان نقل كرده ـ مى فرمايند: «حضرت به
ديوار كعبه تكيه مى دهد و سيصد و سيزده نفر در خدمتش جمع مى شوند، و اول كلامى كه به آن نطق
مى كنند، اين آيه كريمه است: (بقية الله خيرلكم ان كنتم مؤمنين) يعنى آنچه خدا بر شما باقى
گذارد بهتر است، اگر واقعاً به خدا ايمان دارند. بعد از آن مى فرمايد: منم بقية الله در روى زمين»( [33] ).
و نيز در ضمن روايتى كه از امام صادق(عليه السلام) نقل شده، حضرت مى فرمايند: «آقاى ما قائم(عليه
السلام) پشت به كعبه مى دهد و مى فرمايد :اى مردم! آگاه باشيد! هر كه مى خواهد كه به آدم(عليه
السلام) و شيث نگاه كند، هر آينه منم آدم و شيث ـ يعنى در اخلاق و احوال و اوصاف ـ و هر كه
مى خواهد به نوح و پسرش سام نگاه كند، هر آينه منم نوح و سام. آگاه شويد! هر كه مى خواهد به
ابراهيم و اسماعيل نگاه كند، هر آينه منم ابراهيم و اسماعيل. و هر كه مى خواهد به موسى و يوشيع
نگاه كند، هر آينه منم موسى و يوشع. آگاه باشيد! هر كه مى خواهد كه به عيسى و شمعون نگاه كند،
هر آينه منم عيسى و شمعون. آگاه شويد! هر كه مى خواهد به محمد و اميرالمؤمنين(عليه السلام) نگاه
كند، هر آينه منم محمد و اميرالمؤمنين. آگاه باشيد! هر كه مى خواهد كه به حسن و حسين نگاه كند،
هر آينه منم حسن و حسين. آگاه شويد! هر كه مى خواهد به ائمه او اولاد حسين(عليه السلام)» نگاه
كند هر آينه منم ائمه(عليه السلام)خواهش مرا اجابت نماييد و قبول كنيد، بدرستى كه به شما خبر
مى دهم پاره اى چيزها را كه به شما خبر داده شده و پاره اى ديگر را كه خبر داده نشده است. هر كه
كتابها و صحف الهى را خوانده از من بشنود( [34] ).
چه خوش است صوت قرآن ز تو دلربا شنيدن***به رُخت نظاره كردن، سخن خدا شنيدن
زمان ظهور امام زمان (عليه السلام) را خدا مى داند و ما در حالى كه بايد زمينه هاى نزديكتر شدن ظهور
را فراهم كنيم، نبايد در ظهور تعجيل نمائيم. در دعايى كه در غيبت امام زمان (عليه السلام) آمده
مى خوانيم: «انت العالم غير المعلّم بالوقت الذى فيه صلاح امر و ليك فى الاذن له باظهار امره و كشف سرّه فصبرنى على ذلك
حتى لا احب تعجيل ما اخرّت ولا تأخير ما عجلت( [35] )» اى خدا تو دانايى ـ بدون معلم و بدون آنكه كسى به تو
خبر داده باشد ـ به وقتى كه در آن صلاح ولىّ تو باشد كه به او اجازه دهى براى آشكار كردن امرش و
برطرف كردن پرده او، پس مرا صبر عطا كن تا نخواهم تعجيل آنچه را تأخير نمودى و نه تأخير آنچه را تعجيل
كنى.
امام زمان (عليه السلام) براى برقرارى عدالت در سراسر جهان، ايجاد حكومت واحد جهانى، برافراشتن
پرچم توحيد در تمام مناطق كره زمين و حاكميت دين اسلام بر تمامى اديان، ظهور و قيام خواهند فرمود و
هر آنچه زمينه تحقق اين اهداف بلند را آماده سازد، موجب نزديكى ظهور حضرت مى شود.
پس برقرارى حكومت اسلامى در جامعه به تحقق اهداف قيام حضرت مهدى (عليه السلام) كمك مى كند
و زمينه اى براى ظهور خواهد بود و در نزديكى ظهور نقش دارد.
يكى ديگر از نكاتى كه نقش بالايى در نزديكى ظهور دارد، دعا براى فرج امام زمان (عليه السلام) است.
در توقيعى كه از ناحيه مقدسه توسط «محمد بن عثمان» صادر شده است، امام زمان (عليه السلام)
مى فرمايند:
«اكثروا الدعاء بتعجيل الفرج فان ذلك فرجكم( [36] )» براى تعجيل فرج زياد دعا كنيد، كه در آن فرج شما هم
هست.
در مورد فرج دعاهاى متعددى در كتب ادعيه (مفاتيح الجنان) آمده است. پس نه تنها بايد براى تعجيل فرج
دعا كرد، بلكه زياد بايد دعا نمود، كه دعا موضوعيت دارد و در تعجيل فرج نقش دارد، چون دعا يكى از
مقدرات الهى است كه در تغيير قضاى الهى تأثير مى گذارد، در روايتى كه از امام صادق (عليه السلام)
نقل شده است، حضرت مى فرمايند: «الدعاء يردّ القضاء بعد ما ابرم البراماً فاكثر من الدعاء»( [37] ) دعا
قضاى حتمى را بر مى گرداند، پس زياد دعا كن.
تبيين طول عمر امام زمان (عليه السلام)
بنابر اعتقاد شيعه هيچگاه زمين از حجت خالى نيست، چه آن حجت ظاهر باشد يا غائب. آخرين حجت
الهى در روى زمين حضرت مهدى (عليه السلام)است كه از ديدگان غائب است; ايشان در سال 255 ق
متولد گشته اند، تا اين زمان زنده هستند و در پس پرده غيبت به سر مى برند تا آنگاه كه شرائط و زمينه
ظهور و تشكيل حكومت جهانى آماده شود و به اذن و اراده الهى، حضرت ظاهر شوند و جهان را پر از عدل
و داد نمايند.
براى تبيين عمر طولانى حضرت راههاى گوناگونى وجود دارد:
1 ـ قدرت نامحدود الهى: خداوند تعالى داراى قدرت مطلق و نامحدود است و بر هر چيز قادر و توانا است «ان
الله على كل شىء قدير»( [38] ) خدايى كه انسان را از هيچ آفريد، هرگاه اراده كند، مى تواند سالها و
قرنها يك انسان را زنده نگه دارد و اراده الهى بر اين تعلق گرفته است كه زمين از حجت خالى نباشد و
امام زمان (عليه السلام) تا آماده شدن جهان براى تشكيل حكومت جهانى و برقرارى حكومت جهانى و
عدل و داد در جهان، زنده باشند.
2 ـ يافته هاى علمى: در علم طب و فيزيولوژى به اثبات رسيده است كه اگر كسى از جهت تركيبات جسمانى
در كمال اعتدال باشد، اعضاى اصلى بدنش مانند: قلب، اعصاب، كليه، كبد، مغز، معده و همه نيرومند و
سالم باشند، تمام دستورات بهداشتى را بداند و مراعات كند، خواص و آثار خوردنى ها و نوشيدنى ها را
بداند، از مفيد آنها استفاده كند و از زيان بخش آنها خوددارى نمايد، تا ميكروبها و عوامل توليد آنها را
بشناسد، از طريق پيشگيرى امراض بالاخص پيرى و مرگ آگاه باشد، از سموم آگاهى كامل داشته باشد
و از آنها اجتناب كند، احتياج هاى ضرورى بدن را از جهت غذا او اقسام ويتامين تأمين كند، از پدر و مادر و
اجداد مرضى را به ارث نبرده باشد، از اخلاق زشت و اضطراب روح كه سبب فرسودگى اعصاب و مغز و
مولّد كثيرى از امراض هستند منزه باشد، تمام اخلاق نيك كه آسايش بخش روح و جسم هستند در او
جمع باشدو علاوه به تمام اينها، مدبر تركيب جسمانى او، روحى باشد در حد اعلاى كمال انسان، چنين
فرد ممتازى استعداد آن را دارد كه چندين برابر افراد متعارف نوع خود بلكه هزاران سال زندگى كند، امام
زمان (عليه السلام) تمام اين شرائط و زمينه هاى را براى طول عمر دارند.
3 ـ معمّرين در طول تاريخ: در طول تاريخ افراد زيادى وجود داشته اند كه عمرهاى طولانى نموده اند مانند حضرت آدم 930 سال، شعيب 912 سال، انوش 960 سال، لوط 732 سال، ادريس 300 سال، نوح بيش از 950 سال، كيومرث 1000 سال، عاد 1200 سال. گر چه ممكن است برخى از اين موارد خالى از مبالغه نباشد ولى عمر حضرت نوح (عليه السلام) نص صريح قران است كه 950 سال مدت نبوت ايشان بود.( [39] )
پس اينگونه نيست كه عمر طولانى در تاريخ وجود نداشته و امام زمان (عليه السلام) در اين مورد منحصر به فرد باشند. بنابراين عمر طولانى هم در تاريخ واقع شده است و هم از نظر قدرت الهى و يافته هاى علمى امرى ممكن است.
علم امام زمان(عليه السلام) به زمان ظهورشان
بنابر آنچه در روايات آمده است، مى توان گفت: حضرت از سه راه به زمان ظهورشان علم پيدا مى كنند:
الف ـ از طريق الهام: از براهين و رواياتى كه در ابواب امامت وارد شده است، استفاده مى شود كه امامان
معصوم(عليهم السلام) با عالم غيب ارتباط دارند و هنگام ضرورت، حقايقى را دريافت مى كنند. در روايات
آمده است: «امامان معصوم(عليهم السلام)صداى فرشته را مى شنوند، امّا خودش را مشاهده
نمى كنند.» اثبات الهداة، ج 6، ص 437.بنابراين ممكن است خداوند متعال زمان ظهور را از طريق الهام به
امام زمان(عليه السلام) بفهماند. از امام صادق(عليه السلام) نقل شده است كه مى فرمايند: «امامى
از ما غايب مى شود، پس چون خداوند اراده كند كه او را آشكار و ظاهر گرداند اثرى در دل وى پديد
مى آيد، سپس به اين گونه به امر پروردگار ظاهر مى گردد.» اثبات الهداة، ج 6، ص 364 ـ مهدى موعود،
ترجمه و نگارش على دوانى، ص 262.
ب ـ از راه علائم و قرائن: ممكن است گفته شود: پيغمبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) زمان ظهور را
توسط ائمه ى اطهار(عليهم السلام) به حضرت مهدى(عليه السلام) خبر داده است و اين از راه علائم و
قراينى است كه پيغمبر معين كرده اند. در روايت است كه پيغمبر(صلى الله عليه وآله وسلم)فرمودند:
«وقتى زمان ظهور مهدى فرا رسيد خداوند شمشير و پرچم آن جناب را به صدا درمى آورد، مى گويند: اى
دوست خدا! به پا خيز و دشمنان خدا را به قتل رسان.» بحار الانوار، ج 52، ص 311.
ج ـ از راه دستور العمل معين شده براى امامان: در روايات آمده; برنامه و دستور العمل تمام امامان بصورت
مهره شده از جانب خداوند بر پيغمبر نازل شد و پيامبر آن را به حضرت امير المؤمنين(عليه السلام) تحويل
داد. حضرت على(عليه السلام) در موقع خلافت صحيفه ى خويش را گشود و بر طبق آن عمل نمود و بعداً
آن را به امام حسن(عليه السلام) تحويل داد و به همين كيفيت، نوبت هر امامى كه مى رسيد،
مهرنامه ى خويش را مى گشود و بر طبق آن عمل مى نمود، اكنون هم دستور العمل امام زمان(عليه
السلام) در دستش موجود است اصول كافى، ج 1، ص 279.
ملاقات با امام زمان (عليه السلام)
با توجه به رواياتى كه در مورد ملاقات با امام زمان (عليه السلام) وارد شده است، نظر علماء بر اين است
كه در دوره غيبت كبرى ملاقات با امام زمان (عليه السلام)ممكن است. و حكايت هاى زيادى كه در زمينه
ديدار با امام زمان (عليه السلام) در كتاب ها نقل شده است، مؤيد امكان ملاقات با حضرت است.
ديدار و رو يا رويى با حضرت به سه صورت ممكن است پيش آيد:
1 ـ ديدار حضرت با عنوان غير واقعى ايشان، به طورى كه كاملا براى ديدار كننده، نا شناس باشند.
2 ـ ديدار حضرت با عنوان حقيقى ايشان، بدون اينكه اين امر را ملاقات كننده متوجه شود ـ مگر پس از
پايان ديدار ـ متوجه باشد.
3 ـ ديدار حضرت با عنوان حقيقى ايشان، و به صورت اختيارى در حالى كه ديدار كننده نيز در اثناى ملاقات
متوجه اين امر باشد، اين گونه ديدار بسيار كم نقل شده است مانند ملاقات سيد بن طاووس و علامه
بحرالعلوم.
آرى هر شيعه پاك سرشتى مى تواند آن حضرت را ملاقات كند ولى بايد توفيق رفيقش شود، از گناهان و
موارد شبهه دار و مشكوك پرهيز كرده و درون خويش را از آلودگى هاى روحى پاك كند، و از طرفى به ايمان
و يقين و صفات پسنديده، انجام واجبات و مستحبات نظير استمرار بر نماز شب، زيارت عاشورا، زيارت
جامعه، دعاى عهد، دعاى فرج، دعاى ندبه، زيارت آل يس و ... و ذكر حق تعالى جان خود را آراسته كرده و
در رفع نيازمنديهاى مردم و اصلاح جامعه كوشا باشد، تا نور ولايت در دل او بتابد و توفيق ديدار حضرت
نصيبش گردد.
مشتاق ديدار امام زمان (عليه السلام) علاوه بر اينكه در خود زمينه ملاقات با حضرت را ايجاد مى كند،
بايد به نكاتى چند توجه داشته باشد:
الف ـ ديدار حضرت يك اصل اساسى و ضرورى نيست; يعنى اين گونه نيست كه اگر شخصى توفيق ديدار
حضرت را پيدا نكرد، مورد عنايت آن حضرت نيست يا از پيروان صادق و شيعيان راستين آن حضرت
محسوب نمى شود، زيرا حتى در زمان حضور پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) وائمه (عليه السلام) هم
شيعيان راستينى بودند كه حتى براى يك بار توفيق ديدار نيافتند. آنچه در دوران غيبت اصل اساسى براى
يك شيعه است، انتظار صادقانه، ايجاد زمينه براى ظهور حضرت و عمل به تكاليف دينى است.
در روايت است كه: «هر كس با انتظار قائم (عليه السلام) از دنيا رود، همچون كسى است كه در خيمه
امام زمان (عليه السلام) و در خدمت او باشد». (بحارالانوار، ج 52، ص 125)
ب ـ دل خود را با نور محبت و ولايت ايشان آشنا سازد و براى اطاعت از خداوند به شدت تلاش كند و در راه
تحقق اين هدف گام بردارد.
ج ـ انگيزه هاى مادى و دنيا گرايانه را ترك كند.
د ـ از افراط و تفريط و اقداماتى كه ضرر قطعى براى روح و جسم او دارد پرهيز كند.
هـ ـ از عزلت و كناره گيرى و بى توجهى به مسئوليت هاى اجتماعى دورى گزيند.
و ـ از تماس گرفتن با افرادى كه در لباس هاى گوناگون، اين ابزار مقدّس را دستمايه اهداف دنيايى خويش
قرار مى دهند دورى گزيند.
ز ـ از تأخير فيض ديدار به خاطر مصلحت هايى خاص و الهى نااميد نگردد.
در تفكر شيعى انتظار موعود به عنوان يك اصل مسلّم پذيرفته شده، و از آن به عنوان برترين اعمال ياد
شده و تأكيد شده است كه منتظر فرج باشيد و از رحمت خدا مأيوس نباشيد (به جهت طولانى شدن
غيبت) چرا كه بهترين اعمال در پيش خداوند انتظار فرج است.
از بررسى اخبار و روايات معصومين(عليهم السلام)وظايفى چند در عصر غيبت براى منتظران استفاده مى شود:
1 ـ شناخت حجت خدا و امام زمان (عليه السلام): مهم ترين وظيفه ى يك فرد منتظر تلاش
براى كسب معرفت نسبت به وجود مقدس امام زمان (عليه السلام) است; چرا كه انسان بدون شناخت
امام و منزلت او نمى تواند وظيفه ى خود را در رابطه ى با او تشخيص دهد. در روايت آمده است: «من مات
و لم يعرف امام زمانه مات ميتة جاهلية». «هر كس بميرد و امام زمان خويش را نشناسد به مرگ
جاهليت مرده است.»
2 ـ تهذيب نفس و كسب فضايل اخلاقى (خود سازى فردى): منتظر واقعى هميشه در
صدد كسب فضايل اخلاقى و آراسته شدن به صفات خوب انسانى است.
3 ـ تلاش براى اصلاح جامعه (خود سازى اجتماعى): تلاش براى برطرف كردن مفاسد
اجتماعى از طريق امر به معروف و نهى از منكر و اهتمام براى تربيت نسل مهذّب و كارا و خلاصه آماده
سازى زمينه براى ظهور امام زمان (عليه السلام)يكى از وظايف منتظر واقعى است، چون تا زمينه ى
ظهور فراهم نگردد امكان ظهور امام زمان (عليه السلام)ميسر نخواهد شد.
4 ـ كسب آمادگى هاى فكرى و فرهنگى و نظامى براى يارى امام زمان (عليه
السلام): چرا كه آن حضرت پس از قيام به يارانى نياز دارند كه حداقل در يكى از عرصه ها بتواند مفيد
واقع گردد.
5 ـ توبه از گناهان
6 ـ اطاعت و پيروى از نايبان امام زمان (عليه السلام): همان طور كه مى دانيم در زمان غيبت امام زمان (عليه السلام) مردم موظفند در تمام كارها و حوادث، به توصيه ى ائمه ى اطهار(عليهم السلام)بويژه امام زمان (عليه السلام) به فقهاى جامع الشرايط ـ كه نواب عام آن حضرت هستند ـ مراجعه كنند و به احكامى كه آن ها طبق موازين شرعى صادر مى كنند، عمل نمايند.
7 ـ دعا براى سلامتى امام زمان (عليه السلام) و تعجيل فرج ايشان: منتظر واقعى در هر صبح و شام با خلوص نيت از پيشگاه خداى مهربان سلامتى و ظهور امام زمان (عليه السلام)را درخواست مى نمايد.
8 ـ صدقه دادن براى سلامتى امام زمان (عليه السلام)
9 ـ انجام اعمال عبادى مانند خواندن نماز و قرآن، زيارت نمودن به نيابت از امام زمان (عليه السلام)
10 ـ توجه به اماكنى كه مورد عنايت امام زمان (عليه السلام) است نظير مشاهد مشرفه، مسجد سهله، مسجد جمكران و ...
11 ـ توسل به امام زمان (عليه السلام) و زيارت آن حضرت با زيارت ها و
دعاهايى كه در كتب ادعيه مانند مفاتيح الجنان آمده و از آن جمله موارد ذيل
است:
الف) دعاى عهد كه هر روز صبح بعد از نماز خوانده مى شود: اللهم رب النور العظيم و رب الكرسى الرفيع ... ،
ب) دعاى اللهم عرفنى نفسك فانك لم ان لم تعرفنى نفسك ... اين دعا در عصر روز جمعه خوانده مى شود،
ج) دعاى كه براى برآورده شدن حاجات ذكر شده است و با اين عبارت شروع مى شود: الهى عظم البلاء و برح الخفاء ...،
د) دعا براى سلامتى امام زمان (عليه السلام): اللهم كن لوليك الحجة ابن الحسن ...،
هـ) دعاى حضرت مهدى (عليه السلام) كه با اين عبارت آغاز مى شود: اللهم ارزقنا توفيق الطاعة و بعد المصيبته ...،
و) زيارت آل ياسين.
علي بن جعفر از برادرش حضرت امام كاظم پرسيد: تفسير آيه چيست؟
حضرت فرمود: يعني هر گاه امام خود را از دست بدهيد و ديگر او را
نبينيد، چه خواهيد كرد؟
امام زمان (عج) در روايات معصومين
ام سلمه (همسر گرامي پيامبر) گفت: از رسول خدا شنيدم كه مي فرمود:
مهدي از خاندان من و از فرزندان فاطمه است.
پيامبر اكرم (ص) فرمودند: مژده باد شما را به ظهور مهدي كه وقتي ا
وضاع جهان متزلزل مي شود و مردم با يكديگر به اختلاف مي پردازند،
قيام مي كند و زمين را پر از عدل و داد مي نمايد، همانگونه كه از ظلم
و ستم پر شده است.
حضرت امام حسين(ع) فرمودند: ما دوازده مهدي داريم. اول آنها امير
مومنان عالي بن ابيطالب و آخرين آنها نهمين فرزند من است، و او امامي
است كه بر اساس حق قيام مي كند و خداوند به وسيله او زمين را زنده
خواهد كرد، پس از آن (با كفر و بي ديني) مرده باشد و به وسيله او دين
حق (اسلام) را بر ساير اديان غالب ميگرداند، هر چند مشركان را
ناخوشايند آيد.
از امام جعفر صادق نقل شده است كه فرمودند: هنگامي كه سه اسم پي
درپي در ميان ما ائمه پيدا شود، محمد و علي و حسن، چهارمي آنها قائم
است.
حضرت امام جعفر صادق(ع) فرمودند: هر كس هر امامان معصوم- از
پدران و فرزندان من – را تصديق كند ولي وجود مهدي موعود را نپذيرد،
مانند آن است كه به تمام پيامبران باور داشته باشد و نبوت پيغمبر اسلام
را انكار كند.
از دعبل خزاعي روايت شده است كه گفت: قصيده خود را كه با اين بيت
شروع مي شد:
براي حضرت امام رضا (ع) خواندم، تا به اين شعر رسيدم:
خروج امام لامحاله خارج
يقوم علي اسم الله و البركات
تميز فينا كل حق و باطل
و يجزي علي النعما و النقمات2
حضرت امام رضا(ع) سخت گريست. آنگاه به جانب من رو كرد و
فرمود: اي خزاعي! روح القدس، با زبان تو اين دو بيت را خواند. مي
داني اين امام كيست و كي قيام مي كند؟
عرض كردم: آقا! نه. من همين قدر شنيده ام كه امامي از شما قيام مي
نمايد، زمين را از لوث فساد پاك مي كند و آن را از عدل آكنده مي سازد
همانگونه كه از ظلم پر شده است.
بعد حضرت فرمود: اي دعبل! امام بعد از اين فرزندم محمد است و بعد از
او، فرزندش علي، و بعد از او پسرش حسن و پس از حسن، پسرش
حجت قائم، امام است كه (اهل ايمان) در زمان غيبتش انتظار او را مي
كشند و هنگام ظهورش از او فرمانبرداري مي كنند. اگر از عمر دنيا جز
يك روز باقي نماند، خداوند ان روز را به قدري طولاني مي گرداند تا او
قيام كند، و جهان را پر از عدل كند، همان گونه كه از ظلم پر شده باشد.
امروز من به شما ۲۰ سایت مهدویت را معرفی میکنم که با مشخصات زیر به صورت رایگان و بدون استفاده از کارت اینترنت می توانید استفاده کنید.
Dial number :9718733
user name :tebyannet
pasword:tebyannet
سایت اصلی این کدwww.tebyan.net است شما دوستان برای اطلاعات بیشتر می توانید به
قسمت اینترانت سایت مراجه فرمایید .
یا علی
پيروان همه اديان آسماني در انتظار مصلح بزرگي هستند كه بر اساس نويدهاي كتب مقدسه شان در آخر الزمان
ظهور كرده بر ويرانه هاي كاخ هاي ظلم و استبداد شالوده حكومت واحد جهانيرا بر اساس عدالت و آزادي استوار
خواهد كرد .
به عقيده ما مسلمانان جهان او كسي جز ويران گر كاخ هاي ظلم و ستم وبنيان گذار حكومت عدلو آزادي حضرت
"مهدي منتظر"نمي باشد .
به عقيده ما شيعيان او فرزند بلافصل حضرت امام حسن عسكري (ع) حضرت مهدي(عج)استكه در نيمه شعبان
255 هجري در سامرا ديده به جهان گشوده است .پس از سپري شدن دورانغيبت صغري در نيمه شعبان 329
هجري اين دست نيرومند الهي درآستن غيبت فرو رفت تا روزي كه پس از سپري شدن غيبت كبري ظهور كنند و
به جنايت ها خيانت هاي انسان ها خاتمه دهد وپرچم توحيد را بر فراز جهان هستي به اهتزاز دراورد.
